Gaspard Augé (27) en Xavier de Rosnay (24) vormen de Franse band Justice. Sinds hun naamloze debuutalbum in 2007 worden ze gekatapulteerd tot rocksterren en zijn ze in rap tempo de wereld aan het veroveren met hun overweldigende sound en kenmerkende optredens met een enorm verlicht kruis.
After his summer smash hit "Napolitanzer" together with Fokko Versloot it was time for Beatfreax to ask him to do a mix for our podcast. And here it is! An awesome mix with tracks by e.g. Nils Number, Dimitri Andreas, Lopazz and of course the man himself.
Weer een beetje bijgekomen van alle hossel rondom de feestdagen? Mooi, maak je borst(en) dan maar nat! Voidd komt namelijk op zaterdag 10 januari al met een voornemen waar je nieuwe agenda niet snel genoeg kennis mee kan maken.
Op vrijdag 9 januari 2009 geeft Franse Techno godfather Laurent Garnier één van de laatste dj-sets uit zijn carrière weg. Het feestje gaat door in de befaamde Antwerpse club Café d'Anvers, die dit jaar trouwens al 20 jaar bestaat.
Dit eigenzinnige festival is begonnen in 2004 op het moment dat State-X en New Forms hun krachten gingen bundelen; vanuit dit Haagse onderonsje is een zeer divers en breed opgezet festival ontstaan en was ‘t Paard wederom het toneel voor optredens, acts, theater, multimedia en meer…….
Het festival kenmerkt zich door middel van de 3 x-en: x-plore (wat zijn nieuwe ontwikkelingen), x-plain (waar komen deze ontwikkelingen vandaan) en x-pect (wat valt er de komende jaren te verwachten)
In de afgelopen jaren hebben er al bands opgetreden als Dillinger Escape Plan, Turtoise, Pere Ubu en The Locust in combinatie met elektronische acts als Plaid, Jason Forrest, T. Raumschmiere en Cristian Vogel.
Met wederom 2 dagen vol met experimentele en avant-gardistische rock, elektronica en multimedia performances beloofde dit weekend een spektakel van jewelste te worden.
Beatfreax was er op zaterdag ook bij en heeft werkelijk zijn ogen uitgekeken en “zijn oortjes uitgehoord” zullen we maar zeggen. Bij binnenkomst in de grote zaal stond de Finse band Aaviko op hun goedkope Yamaha-orgels, een drumkit en drumstel hun ding te doen; psychedelische nachtclubmuziek, spaghetti-western soundtracks en avantgarde jazz.
In de kleine zaal een optreden van Snackbar Tiny mogen meemaken, een mix van culturele, theatrale dingen, zoals bijvoorbeeld de “staatschuld loterij show” maar ook muziek maken konden zij als geen ander. Tot mijn verbazing zag ik oud klasgenoot Gijs Naber ook bij dit gezelschap horen en ze maakten er improviserend en wel een hele leuke show van.
Jimmy Edgar; geboren in Detroit stond al op 15 jarige leeftijd naast namen als Juan Atkins, Kevin Saunderson en Derrick May. Vergelijkbaar is zijn ding niet echt, maar je zult deze namen er zeker in terug vinden. Naast invloeden van deze namen heeft hij ook zeker een zwak voor jazz, funk, breaks en hip hop, een mengelmoes van verschillende stijlen in combinatie met het vervormen van zijn eigen vocalen leiden naar een zwaar genot van elektronische brei.
Wanneer je al het geweld eventjes zat was, kon je ook even naar de mmm lounge om even op je gemak wat beelden en videomateriaal plus geluid tot je te nemen, over het algemeen zeer psychedelische filmpjes, zeker in combinatie met de muziek maakte dit een ware breinreis.
Na de vreemde doch ontspannen breinreis heb ik een uitstapje gemaakt naar de Basement, deze bevond zich een gebouw verder en hoorde ook bij het festival, o.a. Aardvarck, Cinnaman en Chap-a-tow traden hier op, ook het café was toegankelijk voor alle bezoekers en ook hier waren optredens van bandjes en theater. Het Prakpodium gaf ruimte aan verschillende minitheaterproducties zoals The Phantom Story en Nichtrijder.
Chris Clark, tegenwoordig alleen Clark als artiest, was op jonge leeftijd al in de ban van het engelse Warp Records. Artiesten als LFO en Autechre in combinatie met Hiphop artiesten als Rawkus en Pavement maken hem tot wat hij nu is. Samen met Alvin Ryan als drummer trad hij geweldig op.
Iemand die ook geweldig optrad in het paard was Jamie Lidell, helaas moeten missen op MELT! Festival dit jaar en daarom ook zo blij hem hier te kunnen bewonderen. Een waar spektakel van de bovenste plank. Hij had Pablo Fiasco dit keer meegenomen en deze man zorgde voornamelijk voor het beeld bij zijn optreden. De sound van Jamie is moeilijk te omschrijven en kan variëren van extreme noise tot dansbare soul. Dat ie funk in zich heeft was afgelopen zaterdag wel duidelijk!
Na Jamie nog een stukje van La Peste in de kleine zaal meegepikt, maar wat die liet horen was me iets te veel van het goede, misschien ben ik daar nog niet helemaal aan toe, denkend aan de 3 x-en. Helaas moest ik werken op zondag, dus heb ik verder Plastician en Nathan Fake moeten missen, maar dat Den Haag een super te gek festival in huis heeft is wel duidelijk! Zeker een aanrader voor een bijzondere avond!
