Spanish techno giants Cristian Varela and DJ Pepo will team up again on November 22nd at Awakenings to close the event with a 2-hour set of Techno with Spanish flair.
Op vrijdag 28 november staat de Studio 80 in het teken van de allesbeslissende strijd tussen goed en kwaad. Om dit muzikale gevecht van een goed eind te kunnen voorzien zijn voor deze editie van Carnivale een aantal superheroes uitgenodigd.
“Opium teaches only one thing, wich is that aside from physical suffering, there is nothing real” zo prijkt er als ondertitel op de flyer van de tweede editie van Opium. We hoopten toch dat dit feestje wel echt zou zijn want na de vorige editie gemist te hebben was ik wel benieuwd naar dit feest. De organisatie, een samenwerking tussen Berlin, Starsz en The Getaway, willen een brug slaan tussen het aanbod van grote massale feesten en de sfeer en exclusiviteit van kleine initiatieven. De Hemkade heeft nou niet echt het imago hiervoor mijn inziens dus een gewaagde stap.
Voor de parkeerplaats stond een flinke rij wat deed lijken of het al erg druk was. Helaas moest er betaald worden voor het parkeren. De auto dus maar snel samen met een heleboel anderen een stukje verderop geparkeerd.
Waren het vorige keer Detroit dj’s Stacey Pullen en Carl Craig die de wheels of steel mochten beroeren, dit maal was ‘godfather’ van de Detroit techno, Derrick May aan de beurt. De Transmat-labelbaas zou een set van 4 uur neerzetten. Op de line-up prijkte verder namen als Dimitri, 100% Isis, Marnix, Laidback Luke en Jules Deelder. Een mooie combinatie van tech-house en techno met een vleugje jazz!
De Hemkade was omgetoverd in oosterse sferen met veel rood en zwart. De hoofdzaal had een fraai, groots podium met achter de dj-booth een grote fontein, erg mooi. Boven en onderlangs kon je door lopen naar zaal twee die gedecoreerd was met een aantal grote banieren. In de kleine bijzaaltjes kon je gemasseerd worden of gewoon even chillen.
In de sfeervolle entree werden we ontvangen met relaxte hip-hop van Narouz. Leuk detail: zijn draaitafels stonden 20 cm van de grond, hij moest dus zittend draaien….Hij leek er niet zo blij mee.
In de hoofdzaal was Dimitri bezig met een lekkere set, wij zijn echter blijven hangen bij Marnix die met melodieuze tech-house de zaal al flink aan het dansen kreeg. Vooral het vrouwelijke schoon in de zaal kon niet stil blijven staan en dat is natuurlijk altijd goed! Marnix werd afgelost door een mij onbekende live-act bestaande uit twee heren. De een bespeelde een keybord en de ander xylofoon en drums. Het klonk een beetje trance-achtig en ik kreeg het idee dat er veel muziek uit de computer kwam. Afin, leuk maar niet bijzonder.
Gelukkig nam na een half uurtje 100% Isis al snel het roer over om het tempo op te voeren. Een lekkere oude techno sound bracht de benen al snel weer in verroering. De goedlachse Isis was in haar element en ze nam de zaal met haar mee.
In de hoofdzaal was inmiddels een show begonnen van allerlei acts. Een sprookjesachtig buikdans duo, Justine et Julliete, werd opgevolgd door Danni Minogue look-a-like zangeres Tikonia(?) die een leuk nummertje neerzette. Een aardige onderbreking van veel spektakel die precies lang genoeg duurde. Want hierna was het namelijk de beurt aan Derrick May.
Helaas werkte de apparatuur op een of andere manier niet mee. Het was Miss Bunty die de zaal kort moest vermaken met haar zang. Vervolgens zagen we Dimitri weer zijn platenkoffers in de Dj-booth plaatsen. Verbaasde blikken werden in de dj-booth geworpen. Toegelicht werd: het zou een speciale set worden want Derrick May ging met de platen van Dimitri draaien. Z’n platen zouden toch niet weer gestolen zijn? Zijn set was leuk maar kon niet echt boeien. Het klonk rommelig en het was waarschijnlijk rumoerig in de Dj-booth want diverse platen sloegen regelmatig over. Ook was het een herhaling van diverse platen die Dimitri eerder op de avond al had gedraaid.
Ondertussen bleef het in de andere zaaltjes redelijk druk. De Piano bar was erg gezellig met heerlijke Jazz en vrolijke mensen. Aankleding: donker en duister maar sfeervol. Een leuke afwisseling op het house gebeuren in de andere zalen.
Het Opium publiek was prima. Veel incrowd gecombineerd met muziekliefhebbers, veel vrouwelijk schoon en een aantal hippe vogels. De sfeer was prima alleen in de nauwe doorgangetjes kon het behoorlijk druk zijn. Ander minpunt. De helft van zaal een werd in beslag genomen door allerlei vip en super-vip decks. Dit was niet echt bevorderend voor de doorloop naar bijvoorbeeld toiletten en muntverkoop.
Opium is een leuk feest met aantrekkelijke line-up. Zeker als je houdt van allerlei extra’s op een feest beleef je hier een goede avond. Tussen deze en de vorige editie zat een half jaar dus de volgende Opium zal nog wel even op zich laten wachtten. We wachten af...
