Spanish techno giants Cristian Varela and DJ Pepo will team up again on November 22nd at Awakenings to close the event with a 2-hour set of Techno with Spanish flair.
Op vrijdag 28 november staat de Studio 80 in het teken van de allesbeslissende strijd tussen goed en kwaad. Om dit muzikale gevecht van een goed eind te kunnen voorzien zijn voor deze editie van Carnivale een aantal superheroes uitgenodigd.
Derde keer pay&go en kwa ervaring zeker de leukste... waren echt vrij laat binnen, autopech enzo... naja auto in Gent gezet (Gent?? Jaaah daar was onze crashplek, 40 min treinen van Brussel) en naar Brussel... ov ging snel, kon beter maar was grappig... eerst anne gratiz naar binnen gewerkt met de hulp van 2 vippassen. Bagage achter bij de electronationzaal gezet en feest!! 2,5 euro voor een biertje is best gortig maar heb dezelfde taktiek als ilt toegepast om pas na afloop naar de klote te gaan, beetje rondgedwaald, hard gelachen om de klapperkaak van suzan en van vele andere.
Muzikaal? Garnier vet suf en verwacht, Knuckels een held... en de boyz van electronation hadden er ook zin in!
Na afloop dus naar Gent waar we tot 12.30 in de decadance hebben lopen afteren en de ricards heerlijk waren... toch om 13.30 maar gaan slapen...
Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah wat een weekend....
I like to watch it roll, i like to watch it slap..... shake that big onion!
Goed vermaakt op GrooveCity. Vier areas, waarvan drie binnen één hal, t.w. Technoarea en de twee kleinere areas Elektro en Drum n Bass. De andere hal bevatte de House area. Wie van de House area naar de andere areas wilde werd geadviseerd friese doorlopers, lederen handschoenen en een bontmuts mee te nemen. Het was namelijk koud buiten!
De auto netjes op het parkeerterrein geplaatst. Verliep soepel. Vervolgens naar de ingang. Hier liep het ook vlotjes door, de drugscontrole was weer van een daverend hoog niveau. Goed voor de doorstroom zullen we maar zeggen. Ook de vestiare, pas du problem. Snel naar de House area gehold, waar de Crecy en Gopher een lekkere set neerzetten. Goed om in te komen, en voor mij ook een bevestiging dat een behoorlijk deel van hun werk terecht deel uitmaakt van mijn slsk files. Niet tot het einde bijgebleven, om even in de drum n bass zaal rond te neuzen. Anderhalf uur staan jumpen en lekker in de stemming gekomen. Omdat het bij elektro wel erg druk was dat maar even gelaten voor wat het was, dus snel naar Frankie Knuckles toe. Ik kon nog anderhalf uur meepikken en die waren zeer sterk. Zo moet house klinken. House met pit. Na zijn set startte David Morales, ik heb gepoogd hem een kans te geven. Maar na een minuut of 15 was het echt genoeg. Wat een bagger. Even bij Garnier kijken. Tja misschien ben ik een beetje verzadigd wat Garnier betreft. In plaats van Nirvana kwam nu Blur langs en verder nog wat klassiekers als Strings of Life en Age of Love. Op naar huis waar de verwarmingsmonteur besloot om negen uur 's morgens aan te bellen. Au!
Al met al een aardig feestje, genoeg goede artiesten. Organisatie was ok, drank een beetje duur, en de entreeprijs gewoon gunstig.
Music Tip: Frederic Galliano
Biosphere
System 7
GusGus
MZR
als allerlaatste tpoegiftplaat kwam smells like teen spirit. en wat doen de belgen? pogo-en en crowdsurfen... waar zie je dat nog op een housefeest?
verder Knuckels man van de avond met een heerlijke uplifting houseset. die drie fransen waren ook goed te doen. sowieso deed de housezaal t dit jaar weer goed. tres demented live 3 nummertjes van gezien. leuk om craig als bandleider te zien. vette drumsolo's, beetje sloom einde. dj marky heeft me weer de ogen uit de kop doen rollen. basmelodien meescratchen enzo. hele vette d&b platen. en een toffe mc.
Inmiddels enigszins bekoeld doch nog steeds een tikkeltje euforisch.
Man wat was het vet!
Kwart over 7 trein gepakt vanaf R'dam CS, twee en een half uur later kwamen we aan op Brussel. (Ik blijf Belgie de shit vinden, het heeft dat heerlijk Bourgondische, ook al heb ik weinig tot niks van Brussel meegekregen die avond, het feit alleen al dat ik er was deed me goed. )
Zoeken, zoeken, zoeken naar pendelbussen, immens groot station en vooral veel luidkeels schreeuwende Belgen. Ergens beneden bij een parkeerterrein de plek gevonden waar de pendelbussen vertrokken, uiteraard te weinig bussen en veels te veel Belgen, irritant gedoe, maar dat mocht de pret niet drukken.
Ietsje voor half 11 binnen, fouillering schijnen ze daar niet te kennen, vandaar al die rugzakken ;)
Het complex bestond uit 2 grote hallen die los van elkaar stonden, de grootste zaal was toebedeeld aan de house dj's, dit genre is in belgie heel wat populairder dan in Nederlander en fungeert daar niet enkel als achtergrond muziek in hippe clubs.
Maar in de andere zaal, waar je naast de techno ook twee kleinere area's kon vinden (electro, dnb) stond Carl Craig, met een band een liveact te doen. Lekkere binnenkomer. Nadat ieder bandlid een solo gedaan had, climaxeerde het kwartet (1 dude op de synthesizer, 2 drummers en Carl als zanger) met de hit Tres Demented, Carl nam de Oeh, Ah, Oeh, Ah, Ah Aaaaaah's voor zich. Vet cool! En ik zag de Belgen, het was inmiddels 'al' kwart voor elf, voor het eerst uitzinnig worden.
Opvallend was het publiek. Belgen worden vaak als lelijk(er) bestempeld, maar ze zijn doorgaans wat alternatiever, het is maar net waar je je prettiger bij voelt. Ik voel me er als een vis in het water. Jong publiek ook, dat zeker. Prachtig. Groepjes van 15 jarige die er hun ogen uitkijken, doorgaans koekwaus, maar nooit vervelend, ze horen ertussen, en ik ga iig echt niet klagen over al die minderjarige meisjes........
Francois K was inmiddels begonnen aan zijn set, veel soeps was het niet, en waar was partner Derrick May? Een duo performance zou het worden, toch?
Boeien, niets kon mijn stemming verpesten, dan maar naar de house zaal, over het asfalt, in de buitenlucht, bizar, het ging toen nog net, maar ware tochten door hel zouden dit worden, de buitenlucht temperatuur was echt niet cool, in je t-shirtje.
In de house zaal was een Frans trio bezig, naam vergeten, maar ze brachten het publiek een degelijke portie acidhouse. Goed.
Even pissen in de vip, en wie zie ik daar binnenkomen, Franckie Knuckles! Met 3 compagnons, alle 3 grijs behaard! (dat is pas oldschool ) Franckie zelf was helaas zo slim geweest zijn hoofd kaal te scheren, hehehe.
Zijn eerste plaat werd vooraf gegaan aan een pauze van ongeveer 5 minuten. En die pauze werd gevuld met applaus, kippenvel. Grote beer Franckie stond daar maar, lachend, grijnzend, af en toe het handje in de lucht. Hij stelde iig niet teleur, wat volgde was een portie onvervalste house van het eerste uur, zodeju, euforie, dat is de juiste term. 2 uur lang heb ik me de longen uit het lijf gedanst, Franckie was vroeger, een aantal tig jaar geleden, resident in The Warehouse, daar waar het allemaal ooit begon. En dat was te horen!
Onvervalst, eindelijk voelde ik eens niet de drang de muziek te analyseren, het was een bepaald gevoel, een zekere flow waar je je alleen maar aan hoefde over te geven. Respect. Absoluut.
Van David Morales' eerste plaat schrok ik wakker, dat klonk me iets te kazig. Door naar Garnier.
Een ware volksheld is het in Belgie, nergens plek te vinden in de zaal, we moesten ons letterlijk naar binnen vechten om een plekje op 40 meter afstand van het podium te veroveren.
Garnier's set was niet zo spannend, ik was ook wel redelijk op en uitgeblust na Frankie's set maar dit ging teveel van de hak op de tak, verkeerd eclectisch. Ook die bootlegs konden me niet bekoren. Dat is voor 2Many dj's. En die track was Blur was gewoon suf. Maar het publiek ging er hard op, niet te zuinig, Garnier zelf stond vrolijk te heupwiegen, pakte eens in de zoveel tijd de mic erbij en schreeuwe kreten in trend van: ''This is it! This is fucking it!''. Mooi moment was toen een fan het podium opklom en fanatiek begon te buigen naar Garnier, toen de security hem het podium af wilde schoppen stapte Garnier eventjes achter zn decks vandaan en gebaarde hij de security rustig aan te doen, of ze hem los wilde laten, en hem op vriendelijke(re) wijze terug wilden begeleiden naar de zaal. Vet stoer.
Zelf heb ik voornamelijk door de zaal gebanjerd, op verkenningstocht, sfeer proeven.
Z'n laatste uur trok ik wat beter, bestond voornamelijk uit DnB en Terrence Fixmer -achtige muziek.
Garnier eindigde met Knights of the Jaguar. Het was ietsje na 5en en de beveiligingsdude vond het wel welletjes. Dat kon niet. Dat kon gewoon niet. Aldus alle 5 á 6000 aanwezige bezoekers. Afgelopen? Echt niet. Nee, het is gewoon nog niet afgelopen.
Jawel, toch wel. De beveilingsdude was er duidelijk klaar mee, hij wou naar bed.
Massahysterie:
Het geschreeuw heeft ruim een kwartier aangehouden, aanvankelijk verontschuldigde Garnier zich voor het feit dat dit echt zn laatste plaat was, maar na zo'n 10 minuten gejoel vond ook hij dat het publiek niet achter gelaten kon worden zonder toegift.
Het gekrijs was gedurende bepaalde momenten oorverdovend, er werd met de voeten gestampt op de verhoogde podia, gezongen, gejoeld, en vooral veel geschreeuwd. De beveilingsdude ging overstag, ook hij had de hoop verloren in een rustige aftocht. Op het moment dat Garnier weer stroom had over zn mengpaneel begon meneer automatisch de beveilingsdude uit te schelden over de mic, en publique (geweldig arrogant figuur is het toch)
Smell's like teen spirit was de toegifte.... tja, wat moet ik er over zeggen. Tikkeltje suf, maar voor ik het wist bevond ik mij in een 30 m² grote 'pit', nog net geen blauwe plekken aan over gehouden....
Wonder boven wonder lag ik om kwart over 9 in mijn bed. Alle aterplannen aan mij voorbij laten gaan. M'n avond was perfect zoals hij was verlopen.
Ik ga snel weer richting Belgie, liefst volgende week nog, misschien met oud en nieuw wel.....
nou heb ik een deel van een verslag geschreven en het is niets tegen over dat van jou want ik heb er weinig aan toe te voegen.
Behlave dan dat richie zijn minimal in zijn kont kon steken want er gaat niets boven de HOUSE de Frankie knunckles draait.
Zaal ontplofte bij strings of life die uit het niets door de boxen kwam waaien 6 a
7000 man van links naar rechts met hun kont aant zwieren en dan maar roepen , gillen en fluiten en dat dan voor een minuutje of 8 kben er nog niet goed van!
Dat morales begon met zijn 'How Would you feel' plaat en liet dit de hele zaal liet mee zingen wat voor mij ook een kippevel moment was. Voor sommigen is hij iets te cheesy maar vond hem nu toch wel een lekkere set draaien een pak beter dan vorig jaar , maar nog niet in de buurt van wat hij in 2001 op beachrock neerzette. Denk dat ik beste man toch maar eens in de Pacha moet gaan zien want daar schijnt hij op zijn best te zijn.
Zijn laatste 45 min vond ik zeer vermakelijk waar hij een hoop remixen en re-edit's van classiekers voorbij liet komen.
Hij heeft ook een leuke manier van inmixen en het publiek bespelen met de volume knop.
Wat ik van de Lorre gehoord heb was best ok. Niet al te voorspelbaar, op het einde na dan.
Toen hij Age of love opzette en door de micro riep van ' this was the sound of Belgium, don't you forget it " ging de zaal nogmaals LOS en hij zelf ook.
Garnier dronken en een micro is wel grappig.
Het einde van Groove city is ieder jaar weer hetzelfde ze moeten dan ook niet om 5u20 stoppen met 5 a 6000 belgen in een hal :-) Kunnen ze in Nl nog wat van leren RESPECT voor een dj.
Het is en blijft het leukste hallen feest in België en voor 15 euro weet ik niemand die zo'n line-up bij elkaar sprokkeld en dat al 4j oprij.
De house zaal vond ik toch weer het leukste.
Ow ja De elctronation crew heeft dat goed gedaan de zaal zat continu vol en het ging er ook goed los.
jouw huisbelg! * ENGLISH PLEASE* your home belgian guy!
Ja, alweer & nog steeds onder de indruk!
Complimenten voor de bovenstaande reports (yota en Lieven)
Deze maal overtrof absoluut de al zo fantastische vorige jaren..
Hoogtepunten...:
-KNUCKLES:Held!! Heeerlijk Helder House, 2 uur lang house der house..
Deze set staat vereeuwigd in mijn rijtje sets der sets..
-Dj Marky, een volle, hete drum'n bass-zaal.. op zijn kop..
-Garnier:'Age of Love' ('n favoriete plaat de moi), 'Smells like teen spirit' (sentiment) en 'n stukje drum'n bass .. Verder draaide hij een leuke set,
niet te zoetsappig en ja...Nirvana... FAN-tas-TISCH toch als een zaal zo los
gaat..!?! Vooraan rolde 't publiek over de grond..
Carl Craig & Friends was een fijne binnenkomer: met fantastische drummers in de battle! Geheel klonk ietwat rommelig, kwestie van ervaring in samenspel.. maar
t was lekker live en detroit..
Morales stukken beter dan vorig jaar..Nu en dan wat cheesy ja, maar dat vind ik
niet zo'n probleem en het publiek pakt hij mooi aan.. Heb precies dat half uur
gemist dat 'ie z'n shirt uit had.. hehe... thank God!
Verder lekker rondgedwaald, bijzonder genoeg heb ik dit jaar vrijwel niet alleen
rondgelopen en allemaal gelijkmatig verdeeld over de desbetreffende personen
hahaha...
Ook nu weer druk, maar goed te doen..
Vrolijke gezichten, boel gekkigheid, mooie praatjes (en niet teveel), vibe van
topsfeer trilde door de Expo...
Ik kan alleen maar zeggen: ODE aan Belgie!
en aan de prettige after