He’s the bad boy of the Amsterdam techno underground: Daniel Sanchez, 26 year old son of a Spanish father and a Dutch mother, who scored one of the biggest hits of the summer of 2007 with the infectious ‘Mumbling yeah’. Daniel’s ‘mumbling’ vocals give the track that special edge.
Op de eerste dag van maart is de tweede release van Gem Records uitgekomen, de nieuwe Secret Cinema remix voor Christian Smith (Tronic49) zag diezelfde dag het licht van de digitale wereld.
Om de ambitie en groei in de Benelux te ondersteunen hebben Free Record Shop België en Ticketscript een overeenkomst gesloten. Hiermee stellen ze hun klanten in staat op circa 70 fysieke locaties van de Free Record Shop winkels in België en Luxemburg, hun event tickets te verkopen.
5 days off had op de eerste dag een bomvol en veelbelovend programma in de Melkweg staan. In de oude zaal begon Jarno, die een goede opwarmende set liet horen. De aanwezigen waren tegen het einde echter vooral aan het wachten op de eerste live-act van de avond: The Field. Het duurde nogal langer dan gepland. Het eerste nummer voelde als een lange intro die niet zo op gang kwam. Dat was me iets te weinig na een half uur vertraging. Het tweede nummer klonk al veelbelovender en actiever, maar toen begonnen het bij te kriebelen, Moderat in de grote zaal stond in de planning en de combinatie van Modeselektor en Apparat is voor mij een hemelse. En dat bleek ook zo te zijn: wat een diepe en meeslepende muziek. Een mix van onder andere electro, techno, minimal en dubstep werd over het enthousiaste publiek heen gestort. Sascha (Apparat) die naast het bedienen van zijn knoppen, soms de gitaar erbij pakte of ging zingen. En de geweldig mooie visuals van vj Padfinderei die het extra bijzonder maakte.
Na Moderat volgde er een onrustige tijd. Iedereen leek een beetje de draad kwijt, aangezien de tijdschema's in beide zalen enorm uitgelopen waren. En met zoveel goeie namen wil je natuurlijk niks missen, dus volop heen en weer lopen was het resultaat.
Black Rose was nog niet bezig in de oude zaal en ik kon er niet echt achter komen wie het wel waren die er na The Field stonden te draaien. Ondertussen was Nuno bezig in de grote zaal. Nuno, de dj die de ietwat dubieuze taak had om tussen de live-acts door te draaien en dat de hele avond met verve deed!
Toen Black Rose eindelijk begon, werd meteen duidelijk dat Henrik Schwarz en Jesse Rose er meer dan klaar voor waren: en wat zijn dat twee energieke en enthousiaste mannen! Henrik Schwarz live en Jesse Rose draaide er bij. Een goede, opzwepende combinatie. Regelmatig kwamen er echt oude classics voorbij, met nummers die in de jaren 80 op menig cassettebandje terecht zijn gekomen. House music all night long!
In de grote zaal was inmiddels Gui Boratto aan zijn live-set begonnen. Diepe, opzwepende klanken knalden de volle, bezwete zaal in.
De onvermoeibare heren van Black Rose gingen in de andere zaal gewoon door. Met tegen het eind een goed getimede versie van Jacksons ´Wanna be starting something´. Daarna even op en neer naar de grote zaal waar de twee heren van Coma op het podium stonden. Het had iets meeslepends en boeiends, maar na zo'n volle avond met zoveel goede artiesten, had ik er helaas de energie niet meer voor om nog iets nieuws tot me door te laten dringen.
In de kleine zaal heb ik genietend het laatste gedeelte van Black Rose meegemaakt. Met als allerlaatste nummer het toepasselijke 'The End' van The Doors.
This is the end, my friend. Het einde van een muzikaal hoogstaande avond vol enthousiaste artiesten en bezoekers.
