He’s the bad boy of the Amsterdam techno underground: Daniel Sanchez, 26 year old son of a Spanish father and a Dutch mother, who scored one of the biggest hits of the summer of 2007 with the infectious ‘Mumbling yeah’. Daniel’s ‘mumbling’ vocals give the track that special edge.
Tegenstellingen leiden tot de mooiste dingen, zo blijkt ook uit de samenwerking tussen disco-housemeester Hans-Peter Lindstrøm en zangeres Christabelle Sandoo, voorheen bekend als Solale.
De eerste editie van A Day at the Park was vorig jaar een succes. Midden in het Amsterdamse Bos werd, in navolging van Duitse zondagfestivals, de dag geopend met house en maakte techno-koning Sven Vath de dag compleet.
De gemeente Amsterdam en de inwoners van Buitenveldert zijn echter niet zo gediend van creatieve organisatoren dus moest er hemel en aarde bewogen worden om dit leuke festival een gevolg te kunnen geven. Een andere locatie iets verderop in het park was de oplossing. De plek bij het meertje en het bos met Openlucht Theater is een echte upgrade gebleken.
Want de associatie met de Duitse festivals Love Family Park en Blauer See drong zich zaterdag direct op. Vooral de stage bij het Openlucht Theater was een regelrechte hit. De overblijfselen van een optreden vrijdagavond zorgden voor een industriële (compleet met autobanden) en ontspannen sfeer.
Een festival zonder tenten en overdekking valt of staat natuurlijk met het weer. Daarmee trof de organisatie het. De buien vlogen aan het begin van de dag rakelings langs Amsterdam en het zonnetje brak lekker door. De housetunes van Dennis Ferrer (hij draaide een remix van Bill Whithers – A Lovely Day) zorgden voor een opgewekte menigte. Het wat oudere publiek dan op de grotere festivals, kleedjes en veel decoratie zorgden voor de rest. Wat ook een groot voordeel was ten opzichte van de festivals die meer dan 20.000 mensen trekken, is dat alles lekker vlot verliep. Geen ellenlange wachtrijen bij de entree, munten kopen, eten en drinken en wc’s werkt ook sfeerverhogend.
Het enige dat het festival niet áf maakte was de muziek aan het einde van de dag. Een live-act is altijd moeilijk en in de set van 2000 and One ontbrak simpelweg de spanningsboog. Veel bezoekers sloegen aan het praten (echt een Nederlands kwaaltje) en de set kakte in. Aan opper-entertainer Sven Vath de taak om het ingedutte publiek wakker te schudden. In Duitsland is dat een koud kunstje – daar staan honderden dolenthousiaste Duitsers keihard te trappelen en wordt elke bass verwelkomd met een luid gejoel -, maar in Nederland is dat een stuk moeilijker. Veel bezoekers stonden gezellig te keuvelen en wat Der Meister ook probeerde, het zorgde maar niet voor die uitgelaten sfeer. Het laatste uur verdween de zin dan ook bij Vath (waarschijnlijk ook omdat er een batterij boxen werd uitgeschakeld) en hij presteerde het zelfs om inkakplaat The Music Sounds Better With You van Stardust te draaien. En hommages aan Michael Jackson zijn leuk, maar tegen het einde leek het wel een 538 drive-in show met Thriller en Billie Jean.
