Quince is recognized as one of Holland's biggest talents in the techno scene. Since his first release in 2006 on Amsterdam's Delsin label, he impressed with his well produced, warm house sounds.
Ondertussen zal het begrip "e-ticket" bij de gemiddelde Beatfreax-bezoeker aardig ingeburgerd zijn. De opmars van deze vernieuwing in ticketingland is niet te stuiten en mede te danken aan bedrijven als onze partner Ticketscript.
From October 22 to 25 our capitol is the stage for its annual Amsterdam Dance Event (ADE) again. Beatfreax has created the ultimate online guide to keep you up to speed with the coolest parties and venues during the event.
Een beetje gemeen is het wel… de trouwe fans van The Chaos Theory aan het schrikken maken door te stellen dat op 1 november de laatste editie plaatsvindt! Dat is natuurlijk absoluut niet het geval maar het is wel de laatste editie in de huidige vorm want The Chaos Theory gaat veranderen!
Dag 2: wondering about en Garnier op de moeilijke tour
Zo’n tweede dag leent zich uitstekend om het terrein te verkennen, zeker als je voor de eerste keer op een festival bent. En helemaal als de locatie een oud fort is met maar liefst zeven(!) Lagen aan tunnels, allerlei interessante paden, heuvels en greppels. Naast de mainstage en een grote dance arena zijn er namelijk op EXIT nog talloze andere podia, 14 om precies te zijn. Van raggae tot hardrock, via cheesy house en wereldmuziek naar Drum & Bass en feestcafe achtige stages. We hebben het allemaal gezien. Veelal local heroes zijn er aan het draaien en niet alles is kwalitatief hoogstaand, maar de energie spat er vanaf en dat geeft net dat beetje extra. We krijgen er echt een festival-gevoel van.
Op EXIT zijn in totaal zo’n 40.000 mensen per dag aanwezig, waaronder zo’n 8.000 Engelsen. Die hebben Oost-Europa namelijk ontdekt als party-land en EXIT is er vorig jaar zelfs verkozen tot beste buitenlandse festival. De programmering is ook voor een aanzienlijk deel aangepast op de Engelse festivalgangers, die hun heil in Oost-Europa zochten omdat festivals als Glastonbury en Creamfields te duur werden en omdat ze razendsnel uitverkochten. Veel drum & bass dus en in Engeland populaire bands, zoals The Gossip. Die band heeft het publiek om acht uur gezellig mee met aanstekelijke songs van de mollige zangeres Beth Ditto.
Na wat heen-en-weer geloop over het terrein worden we weer naar het Elektrana podium toegetrokken. De beats zijn er heerlijk en om negen uur staat de lichtshow al vol aan. Twee jongemannen staan in een futuristische omgeving (in rooknevelen gehuld) hun electro ding te doen. Een snelle blik op het programmaboekje leert dat we hier staan te kijken naar Mika Elektronica en Silicon Science. Briljante namen en uiterst relaxte tunes maken ze.
De Dance Arena lonkt rond middernacht wanneer Soulwax hun live-show aan het opvoeren is. Een beetje veel van hetzelfde, maar daarom niet minder leuk. Zij spelen de area warm voor de volgende headliner, Laurent Garnier. Intussen is op het hoofdpodium Roni Size & Reprazent bezig met een verdienstelijk optreden. Een beetje gedateerd wellicht, maar veel oud en bekend werk doet het gewoon prima op een festival en het is inmiddels al twee uur dus de menigte moet in beweging blijven.
De eigenzinnige Garnier gaat in de Dance Arena op de moeilijke tour. Prachtige, sfeervolle platen legt hij op de draaitafels. Het doet aan als oldschool progressive met invloeden uit jazz en house. Het publiek staat echter stokstijf stil en niemand kan de prachtige opbouw waarderen. Af en toe horen we zelfs gefluit, maar de F-Com baas deert dat allemaal niets. Hij is bezig met een van zijn legendarische sets en een lichte opvoedcursus voor het publiek. Na precies een uur leidt hij de menigte de volgende fase van zijn set in met Crispy Bacon. Vanaf hier gaat het wederom alle kanten op (Rage against the machine, Nirvana en Prodigy) en lijkt het Servische publiek zich meer te kunnen identificeren met de muziek. Het is duidelijk dat de meesten komen om te knallen en niet gediend zijn van mooie opbouwmuziek.
De zon komt in Servie al op om kwart voor vijf en is door de kraakheldere hemel in al zijn hevigheid te zien vanaf de heuvels. Daar nestelen we ons, tussen wat andere liefhebbers, en met de heerlijke tunes van The Man with the Red face komt er langzaam een einde aan een vermoeiende en lange dag.
