Monokreck describes his style as "open minded house, from glitchy microhouse to deep techno, and all in between". Melting many styles of electronic music together to create a warm atmosphere on the dancefloor.
Kerst is natuurlijk niks zonder een goed diner en een kerstboom! Kerst is niks zonder sneeuw(!), kerst is niks zonder sinterklaas. Maar wat natuurlijk ook niet kan missen om de kerstdagen goed af te sluiten is een dijk :) van een feest.
Soms ben je ergens aan het wandelen en begint het ineens keihard te regenen. Of je wordt achterna gezeten door een groep hondsdolle wezels. Of je loopt heel hard tegen een boom. In deze gevallen is het duidelijk tijd om naar huis te gaan.
Cocoon goes Amsterdam vond afgelopen vrijdag plaats in The Sand. Een groot gebouw, midden op een bedrijventerrein.
Bij binnenkomst zijn Raresh en Chris Tietjen bezig met hun set samen. Het is wat jammer dat het podium zo hoog is. Fijn dat de mensen achterin zaal de dj’s ook kunnen zien, maar nou net niet de mensen die enthousiast helemaal vooraan staan. En alhoewel de net iets teveel aanwezige stilstaande, kletsende mensen de algemene sfeer niet echt verhogen, doet de platenkeuze van de heren, gecombineerd met de soms hypnotiserende lichtschermen die achter het podium hangen dat zeker wel.
De kleine zaal is een stuk knusser. Zowel qua afmeting als qua temperatuur: er is namelijk een probleem met de airco. Bert de Rooij en Wesdex’s set barst van het enthousiasme, maar was mij uiteindelijk iets te warrig voor mijn stemming. De muziek van Rauwkost is eigen en bijzonder. Het heeft iets aanstekelijks. Ze zijn jong, Nederlands en opkomend, er komen zeker meer kansen om hun weer eens te zien.
De keuze voor dat moment gaat dus uit naar Gabriel Ananda in de grote zaal. Wat voelde als een muzikaal warm bad waarin ik even in gedompeld was. Een fijne ervaring.
Terug naar de sauna waar Ille Bitch & De Man Zonder schaduw een dampende set neerzetten. Het was warm, echt te warm om het lang uit te houden. Maar toch, steeds als ik weg aan het lopen was , kwam er weer zo’n geweldig nummer achteraan, dat ik snel de zaal weer in rende. En zo was het ook bij de afsluiters in de kleine zaal: Bo, Nijs en hun denkbeeldige vriendje. Een lekker rollende set vol opzwepende nummers, die mijn voeten constant aan het dansen hielden.
De laatste paar uur in de grote zaal waren uiteraard voor de man van Cocoon: Sven Väth. Naast dj is hij vooral ook een echte entertainer: luid, groots en duidelijk staat hij op het podium zijn ding te doen. Bij eerdere shows vond ik dat meestal maar protserig overkomen, maar deze avond zag ik er de charme wel van in, het enthousiast de boel opzwepen om er met zijn allen een fijn feest van te maken.
Eigenlijk heb ik het niet zo op feesten als deze: een groot gebouw waar bijna 3000 mensen te vinden zijn. Het is me meestal te groot, te onpersoonlijk en te druk. Dat was het allemaal ook. Steeds je plekje op de dansvloer opnieuw veroveren omdat je tussen sfeerloze, stilstaande mensen staat is minder. Een lange wcrij als je nodig moet, is ook niet fijn. Maar ik kwam er weer eens achter dat je echt je eigen feest kan maken. Ik had goed gezelschap, ik had er zin in, ik had zin in te dansen en ik had zin in muziek die iets me met me deed. En dat heb ik allemaal kunnen vinden.
Na de laatste plaat van Väth was deze Cocoonavond ten einde. De kletsende mensen konden eindelijk gaan slapen en de doordansers konden op de GZG-after terecht, waar Sven Väth nog een aantal uur zijn muziek en feestliefde heeft kunnen delen met de aanwezigen.
