Loveland presenteerde tijdens het Amsterdam Dance Event de officiële DVD van Loveland Festival 2008. Ruim 40 professionals hebben zich tijdens het festival ingezet om de mooiste momenten vast te leggen.
Op vrijdag 28 november staat de Studio 80 in het teken van de allesbeslissende strijd tussen goed en kwaad. Om dit muzikale gevecht van een goed eind te kunnen voorzien zijn voor deze editie van Carnivale een aantal superheroes uitgenodigd.
Het frisse geluid dat dubstep heet, wint de afgelopen jaren wereldwijd steeds meer terrein. Het genre komt rechstreeks uit de Londonse underground met wortels in grime, 2-step, breakbeat garage en drum & bass.
Al met al een goede avond in de Melkweg, waar het al heel erg vroeg veel te druk was omdat de heren Villalobos & Luciano. Niet dat het terecht was dat iedereen er zo vroeg was, want ze konden me geen moment boeien.
Toegegeven, ze hadden een valse start omdat ze midden in de zaal waren gezet door de organisatie en er daardoor problemen waren met het geluid. En voor deze STER-artiesten (of is het ster-alure-artiesten?) is alleen het beste goed genoeg. Dus hop! Het hele zaakje werd naar het podium verplaatst.
Anyway, de ping-pong set van R en V kon me dus niet boeien en ik heb het begin van de avond doorgebracht aan het einde van de zaal en in de tussenzaal.
In de oude zaal stond Matthew Dear met zijn bandje wat me heel erg deed denken aan de jaren 80 new wave muziek van de Cure en de Smiths. Vooral het begin van het optreden kwam me wat "depri" over, maar aan het einde van de gig ging het los! En dat was met een reden want de heren rockte behoorlijk. Neem de lyrics die we kennen van Dear op platen als "Leave Luck to Heaven" en "Backstroke", mix deze met wat new wave sounds en je hebt een feestje.
Ik zal later wat foto's posten op deze site, maar kon het niet laten om deze alvast op mijn FLICKR site te plaatsen.
Klik op de pic voor een vergroting.
2000 and One heb ik nioet veel van meegekregen maar het livetrio Cobblestone Jazz en Onur Özer maakte goed af wat R&V hadden laten liggen.
Vooral Cobblestone Jazz maakte een verpletterende indruk en het lukte ze zelfs om de Melkweg te laten schudden op haar grondvesten. Ook de Turkse reus Özer draaide heel erg goed, maar kreeg niet het respect van het publiek wat hij verdiende.
Zoals gezegd al met al een goede avond met goede boekingen met wat tegenvallende "sterren", maar mooie verrassingen.
Hmm, ik vond L&R juist wel erg lekker draaien. Die plaat met die japanse samples
Na de verhuizing tenminste, daarvoor was het inderdaad niks. Ik sprak nog even met Ricardo en hij zei dat hij echt niks hoorde waar ze stonden... de monitors waren veel te zacht en door de boxen die recht op hun gericht stonden was mixen bijna niet te doen. Ik denk dus niet dat je van sterallures moet spreken, maar eerder van professionaliteit.
Wel jammer van de verbouwde, en prachtige melkweg (een soort Paradiso maar MET bar die het aan kan!) is dat het er nog steeds bloedheet is. De airco die er nu in zit zou amper mijn Peugeot 206je kunnen koelen... fixen dus die hap (en dat gaan ze doen hoorde ik!), en we hebben er een echte, echte TOP club bij! (onee, het mag geen club zijn / heten, want dan krijgen ze geen subsidie meer. Eehm, culturele broedplaats dus! )
