Monokreck describes his style as "open minded house, from glitchy microhouse to deep techno, and all in between". Melting many styles of electronic music together to create a warm atmosphere on the dancefloor.
Op vrijdag 26 december zal VOLTT dit jaar nog eenmaal goed uitpakken voor een knallende afsluiting van 2008. Op 2e kerstdag zal de Paradiso namelijk in het teken staan van VOLTT met een hoop vooruitstrevend talent en gerenommeerde artiesten.
In navolging van het overdonderende geweld op het tot nok toe gevulde CLiCK feest tijdens het Amsterdam Dance Event krap twee maanden geleden, maakt de organisatie zich op voor een nog meeslepender en vooral intiemer spektakel.
De jaarwisseling neemt altijd een beetje spanning met zich mee, meestal met de grote groep dierbaren die je hebt is het altijd een beetje onderling onderhandelen. Wel uit, niet uit, wel thuis, niet thuis, wel afteren, niet afteren, wel werken, niet werken...
Voor de minimalfreax was de datum 9 april 2005 er een van keuze’s maken. De mogelijkheden: naar het Patronaat (Wighnomy Brothers, Reinhard Voigt), Doornroosje (2 Dollar Egg) of naar de Off Corso waar weer een Less = More avond werd georganiseerd met Steve Bug, Luciano en Guido Schneider. Omdat de Wighnomy Broertjes tegenwoordig overal staan viel die optie al snel af. 2 Dollar Egg is ook te zien op het Awakenings Festival dus besloot ik om naar Rotterdam af te reizen met name om Guido Schneider eindelijk te kunnen zien. Zijn megahit ‘Re-Moved’ dendert vaak door mijn speakers en ik had van vrienden gehoord dat Schneider in Berlijn een vette set had gespeeld.
Rond kwart voor 1 binnen in de Off Corso, wat gelijk opviel was dat het nog tamelijk rustig was voor dit tijdstip. Dit was niet meer dan logisch vanwege het overweldigende feestaanbod. Maar met deze line up had ik toch zeker meer mensen verwacht aangezien het niet de minste dj’s waren die kwamen draaien. Resident Joachim van Sound Architecture warmde het publiek lekker op met rustige maar wel diepe minimal. Aangezien er nergens een timetable in de Off Coso te vinden was, was het nog even spannend wie het stokje van Joachim zou overnemen. Dat bleek Mr. Pokerflat Steve Bug te zijn. Het tempo werd iets opgevoerd en de diepe drive die in Joachim’s platenkeuze zat hield Bug vast. Tweede plaat die hij oplegde was een remix van Miss Kittin’s ‘Requiem for a Hit…’ gemaakt door Troy Pierce. Vette plaat! Het was leuk om te zien hoe Bug zelf helemaal uit zijn dak ging achter de draaitafels. Helaas was het publiek iets minder enthousiast. Gedanst werd er wel, maar het leek soms net een ouwehoer-vloer. Het minimal/house setje van Bug kabbelde rustig voort en om kwart voor 3 was het tijd voor de nieuwe sensatie in minimal-land: Guido Schneider.
Schneider voerde het tempo direct op en zijn muziek was net even iets specialer en dansbaarder dan die van Steve Bug. Het verbaasde me hoeveel platen ik herkende, terwijl ik alleen ‘Re-Moved’ op mijn laptop heb staan. De zaal was inmiddels redelijk volgestroomd en het publiek leek losser te worden. Schneider leverde een prima set af maar het was wel érg kort (drie kwartier) en wat ik dan toch wel jammer vond was dat hij ‘Re-Moved’ niet had gespeeld.
Last but definitely not least: Luciano. Ik had hem voor het laatst op het Fiberfib Festival in Benicassim, Spanje gezien en kon mij nog herinneren hoeveel ik had genoten van de set. Superdiep, funky en wonderschoon. Hoewel het daar een live-set was en hij in de Off Corso moest draaien, verwachtte ik toch wat van die heerlijke sound van Benicassim. Niets was minder waar: Luciano gooide vol plankgas de eerste plaat erop en de toon was gezet: stevige minimal zonder dat bekende Chileense vleugje. Het was gewoon vet beukuh maar voor de laatste uurtjes wel lekker. Na een halfuurtje vond ik het wel mooi geweest en was het tijd om naar huis te gaan.
More More More was een leuke avond, maar niet bijzonder. En dat had ik met deze dj’s toch wel verwacht.
Was wel ff raar toen ik bij aankomst bij de Off Corso om 00:30 zo door kon lopen, normaal staat er altijd wel een behoorlijke rij, en de zaal was ook nog angstvallig leeg. Gelukkig werd het na niet al te lange tijd toch gezellig druk en was het sfeertje de hele avond prima!
Joachim deed het weer best leuk. Bug begon sterk, kakte daarna weer in maar met het tweede gedeelte had hij heel de zaal weer te pakken. Schneider live was ok, mooie geluiden al miste het toch af en toe wel de spanning en werd er niet echt naar een climax toe gewerkt.
Luciano was de held van de avond. De vorige keer (less = more in september) vond ik hem nogal zwak openen, maar hij bewees nu dat hij als afsluiter veel beter tot zijn recht komt; wat een platen en mixtechnisch zeer sterk.
Vooral die plaat met portugese Fado vocals op het eind van z'n set, wat een wereld plaat
Het is een remix van een nummer van Yamoba (???) van Luciano zelf op universal records. Nummer moet geloof ik nog uitkomen, of wordt anders bij geperst, dat werd niet helemaal duidelijk
Zeer leuke avond gehad in de off-corso, binnegekomen bij Bug, die op zich wel lekker draaide, maar kon me niet echt in zijn greep krijgen. Liveset van Guido Schneider was zeer goed te doen, mooie aanloop met strak geproduceerde beats naar de bekende tracks van der Guido. Gelukkig knalde hij er maar een paar bekende knallers uit , zodat het niet een alle 13 goed verhaal werd. Laatste stuk lekker afgegolfd met diepe gelaagde tracks. Deze man heeft iig genoeg tracks in petto voor het komende jaar, zodat de volgende sets weer anders gaan uitpakken. Afsluiter Luciano nam sterk over en liet een ijzersterke indruk achter. Goede platenkeus, welgeteld een plaat dat ik zeg doe nou niet... Fijn ook dat het geluid erg strak was afgesteld zodat de subtiele producties van Luciano goed uit de verf kwamen. More more more van dit boys!!!
