Monokreck describes his style as "open minded house, from glitchy microhouse to deep techno, and all in between". Melting many styles of electronic music together to create a warm atmosphere on the dancefloor.
Na twee intieme funky house edities, vindt volgende week, donderdag 11 december, alweer de vierde editie van Siksmiks plaats in de Amsterdamse Flexbar!
Na de zeer succesvolle eerste uitverkochte BABYLON is het vrijdag 12 december de eer aan TG aka Tim Green, Secret Cinema en Tom Trago om het nog eens dunnetjes over te doen!
Kerst is natuurlijk niks zonder een goed diner en een kerstboom! Kerst is niks zonder sneeuw(!), kerst is niks zonder sinterklaas. Maar wat natuurlijk ook niet kan missen om de kerstdagen goed af te sluiten is een dijk :) van een feest.
Na het feestgeweld van het Amsterdam Dance Event was het afgelopen weekend tijd voor het jongere broertje van het Oud Hollandsch Acid Feest: OWAP. Traditiegetrouw waren er weer artiesten van naam uit de oude doos uitgenodigd: Mike Dunn, Westbam, Human Resource, Graeme Park. En je weet wat je krijgt bij the Orginal Warehouse Acid Party: gouwe ouwe house-, techno en acidklassiekers.
Waar bij het Oud Hollandsch Acid Feest vaak al vroeg de pannen van het dak vliegen, was het nu nog wat moeilijk dansen op de goed gevulde dansvloer. Sommige mensen dachten kennelijk dat de vrijdagmiddagborrel nog bezig was. Tegen het einde van de openingsset van Joost van Bellen leek het publiek al meer opgewarmd. De climaxen werden vaker beantwoord met gejoel en de welbekende handjes in de lucht. Na van Bellen was het de beurt aan Human Resource, die voor de gelegenheid weer speciaal bijeen waren gekomen. Het zou een kort livesetje worden, want veel andere hits dan “Dominator” hebben de heren niet geproduceerd. Dus werd het publiek getrakteerd op “Dominator” in 6 verschillende jasjes. Jammer genoeg niet heel boeiend. Tot overmaat van ramp begaf de apparatuur van de heren het voor het einde. Graeme Park, bekend van de legendarische Hacienda-club in Manchester, nam het roer over. Hij draaide zonder pit en onsamenhangend, dus was het tijd om de kleine zaal op te gaan zoeken.
En dat bleek een meesterzet te zijn. In de kleine zaal draaide oudgediende KC the Funkaholic voor een enthousiast publiek. Hoe kon het ook anders. “Keessie” trakteerde de aanwezigen op een heerlijke set vol old school Amerikaanse house en garage met subtiele uitstapjes naar disco en oude rave. Ondanks de hitte in de kleine zaal, was het volop dansen geblazen. Vervolgens gooide dj Roog het over een andere boeg. Hij draaide met meer kick, maar ook wat platter. En toch wist hij te boeien. Aan Mike Dunn, bekend van klassiekers als “God Made Me Phunky” en “Magic Feet”, was de eer om de kleine zaal af te sluiten. Hij voldeed niet helemaal aan de verwachtingen. Het was van de hak op de tak: van kneiterende acid naar Armand van Helden’s “Witch Doctor” en Frankie Knuckles “Your Love”. Stuk voor stuk prachtplaten, maar niet op deze manier aan elkaar gedraaid.
In de grote zaal had dj Remy het inmiddels overgenomen van Westbam. En deze Haagse held liet weer eens zien waarom hij één van mijn favoriete Nederlandse dj’s is. Hij draaide een stijlvolle, gedoseerde, strakke en wat diepere set met als persoonlijke hoogtepunten juweeltjes Gat Decor’s “Passion” en “Monkeywah”. Echt genieten geblazen. Hij sloot in stijl af met als toegift dé beste raveplaat allertijden: Prodigy’s “Android”. En dan ontploft de zaal natuurlijk.
Conclusie: het was niet de beste OWAP. Weinig mensen hadden zich uitgedost en de sfeer leek minder extatisch. De Powerzone is ook niet echt de ideale lokatie voor OWAP (waarom niet de Westerunie?). Maar ik was na afloop wel helemaal bekaf, want er was veel onweerstaanbare muziek de dansvloer opgeslingerd. Genoeg reden dus om er volgend jaar weer bij te zijn!
