Vooraf was er veel om de LL’11 editie te doen geweest. Uitverkocht (volgens festivaldirecteur Eric van Eerdenburg op 3voor12 ‘binnen een paar seconden’) zonder ook maar één artiest op het affiche in november vorig jaar.

En zonder een echte headliner (tevergeefs werd geprobeerd Arcade Fire op The Peppers binnen te halen), maar de ervaren Lowlandsganger weet: je gaat niet naar Biddinghuizen voor grote namen – hoewel één grote naam in een weekend wel mooi, leuk en bijzonder is.

itverkocht dus, met publiek dat op de ‘naam’  Lowlands afkomt. Op wat er zich allemaal afspeelt (en kan afspelen) op het magische terrain, dat dit jaar wegens logistieke redenen grondig was herzien. Dat pakte deels goed uit (weinig rijen bij eten en drinken stands), maar had ook zijn nadelen. De good old Groove Tube was gepromoveerd tot echte festivaltent, dus de spontane feestjes die er zich afspeelden waren nu enigszins geregisseerd – voor de LLow-feeling moest je nu in de Llow Chi Minh-tent zijn (die op de plek stond van de Groovetube in het midden van het terrain) en Llowlanders zouden Llowlanders niet zijn als er niet op een aparte  plek geraved werd. Dus werd De Campingwinkel (waar ‘s lands bekendste rookworsten verkoper zich had genesteld en hun grootste troef sinds jaren uitspeelde – de grote opblaas rookworsten waren hét item van LL’11).

Muzikaal gezien kon het programma geen afzeggingen meer verduren, maar het zou naief zijn om te denken dat dat niet gebeurt. Zo zegden Q-Tip, The Vaccines, Foster The People af voorafgaand aan en cancelde de Amerikaanse dj Seth Troxler tijdens het festival. Amsterdammer Bart Skils (sinds jaar en dag horend bij het Lowlands-meubilair) nam de honneurs met verve waar en blies de uit zijn voegen barstende India-tent na het lange-halen-snel-huis optreden van The Gaslamp Killer vrijdag nog verder op.

Eerder op de avond stond het publiek in drommen tegelijk tot ver buiten de tent om een glimp op te vangen van Paul Kalkbrenner. De kleine kale Duitser heeft een mainstream publiek te pakken met zijn toegankelijke Dance en radiohit Sky & Sand. Toch is zijn set al drie jaar nagenoeg hetzelfde en ondanks de batterij aan visuals (die de gedateerdheid niet kan verbloemen) is dit meer een Pinkpop-act. Volgens mij kan/kon het Lowlandspubliek een veel spannendere act aan, maar iedereen vermaakte zich opperbest (als varkens bij een ruif).

De zaterdag is altijd een wat mindere dag in de programmering en omdat de hiphop zaterdag in de Bravo is gesneuveld (DJVT stond vrijdag prime time in de Alpha) en de Amsterdamse posse onder leiding van San Proper in de Groove Tube plaats moesten maken voor dj Tim Knol (!!??), hing er een soort onbestemd gevoel. Gelukkig maakte de Syrische beatkunstenaar Omar Suleyman er een geweldig feest van in de X-Ray. Compleet met tulband en onverstaanbare lyrics (maar je voelt toch dat je hem begrijpt, da’s knap) is deze man een verschijning waar je U tegen zegt.

Later op de avond zagen we in de X-Ray de vleesgeworden Detroit-mix in de vorm van een dj uit die stad: Kyle Hall, hij verenigt het enthousiasme van Derrick May achter de decks met de durfal mixtechnieken van Jeff Mills.

Social Media vierden deze editie hoogtij en mocht je ergens over twijfelen, dan maakte het Hollandse journaille op Twitter met hashtag LL11 duidelijk dat je ergens wel (of juist niet) moest zijn. Ook de voorpret en de nodige napret kreeg een prettige boost op Facebook, dat door de Llowlanders ook veelal tijdens het festival veelvuldig gebruikt werd.   Ook veel gehoord tijdens een spontane ontmoeting of per ongeluk aanstoten tijdens het voorbijgaan: Tik ‘m aan, ouwe! De kreet van BNN’s Klusjesmannen was bijna vaste prik bij de Llowlanders die de Glazen Huis-hit bijna tot cultstatus verhieven.

Eén van de hoogtepunten van deze editie was zonder twijfel het optreden van Elbow. De Britse band is tot grote hoogte gestegen en de zalvende stem van de charismatische Guy Garvey kreeg de hele Alpha tent zaterdagavond aan de kippenvel. En als een artiest op een niet dwingende (lees Amerikaanse) manier het voltallige publiek voor zich wint en zo ver krijgt om een paar songs in z’n geheel mee te zingen, dan ben je gewoon ‘n grote. Vervolgens was de Alpha van dichtbij getuige van een intieme viering van het twintigjarig bestaan van de band uit Manchester en met het grootste gemak werd dit met een glaasje whiskey gevierd met de volgende perfecte uitvoering van een van hun hits.

De avond/nacht bood op dance-gebied een divers programma: Techno beuken met Collabs in de Bravo, verfijnd housen in de X-Ray met Tom Trago, maar uiteindelijk was het vetste feestje toch de LLowlands Rave met de terugkeer van dj Kenny Harder aka Joost van Bellen. De mastodont onder de dj’s plakte samen met Sjammie de Money de dikste, vetste en vuigste platen aan elkaar uit de twee decennia die bij de meeste Llowlanders tot de verbeelding spreken: ’80 & ’90.

Ohaf meets Owap meets Turn up the Bass meets RoXy meets van alles wat: met een grote gloeiende glowende glimlach gepresenteerd tot uwer vermaeck: een intant Lowlands klassieker, deze avond.

Met excuses voor het ontbreken van een verslag van de zondag, die wegens omstandigheden overgeslagen moest worden.

More info: www.lowlands.nl

(source: Robbert Weij)