"Het leven is één groot feest!!" schrijft ze vol uitroeptekens en smileys via mijn overspamde hyves inbox.

"Vrijdag Studio80, Time Warp party op zaterdag in Off_Corso en zeeeekerrrrr (!!) afteren met Loco en Karotte! En je gaat toch ook meteen door naar GZG op zondagmiddag?! :breakdance: ?? whaaa veeeeeettt!! ZIN IN!!...heb je nog gastenlijst over? ;-) XX".

Ik kijk vertwijfeld naar mijn beeldscherm en vraag me af hoe ik het weekend ga indelen qua slaap…..althans, als ik al kan slapen want met zo’n DJ schema moet ook ik soms een klein beetje toegeven dat ik geen 20 meer ben. Mijn party vriendin Sanne dus wel en hoewel zij en Anne (Sanne & Anne, ik verzin het niet) het erg grappig vinden om mij van tijd tot tijd een ouwe lul te noemen heb ik me voor dit weekend voorgenomen om gewoon keihard te gaan feesten en elk sprietje aan boem-boem mee te maken. "Het leven is één groot FEEST!". Toch?

Waar komt overigens die drang tot afteren vandaan de laatste jaren? Het is iets wat begin jaren 90 meer dan normaal was en heel mijn sociale leven bestond ook uit gaan-gaan-gaan-met-die-banaan. Alles moest langer gekker en volgekrikt met E stonden mensen dan tegen je aan te rijen om maar niet naar huis te hoeven (terwijl ik toen ook al best een lekker bed had). Eind jaren 90 verdween de illegaliteit enigszins door de strenge Nederlandse wetgeving en het leek ook alsof niemand meer echt behoefte had om nog langer dan 04.00 door te gaan. Het kleurrijke clubcircuit liep langzaam op zijn einde... althans zo leek het.

Maar NU gebeurt het dan toch weer volop! Afteren (geil woord), day for night parties, Weekenders en kraakfeesten die 3 dagen duren zijn weer helemaal terug en laten we eerlijk zijn, ook de muziek lijkt beter dan toen om helemaal op te gaan in een roes van we-gaan-nog-niet-naar-huis. Fuck die kantoorbaan en ‘9 to 5 mentality’! Een studie volg je enkel als excuus om nog 10x langer in je bed te blijven ronken en het leven is weer één groot feest! :breakdance:

Andre Galluzzi vertelde me laatst in de auto op weg naar een Lovin L’ectro feest dat hij sinds zijn verhuizing naar Berlijn de gekte van het uitgaan had herontdekt en of we ons feest niet nog een paar uur konden verlengen zodat hij nog langer kon draaien.
"koz zie piepul laik toe partie longer end ai laik toe plee long die-djee sets" (geweldig dat Duits-Engelse accent ?). Natuurlijk - lees helaas - konden we niet aan zijn verzoek voldoen omdat we nu eenmaal van die leuke regels hebben hier in de meeste clubs (5 uur is 5 uur) maar het was wel duidelijk dat we in Nederland niet de enige gekken zijn die van een feestje houden. Want het is eigenlijk wel een beetje zot dat het altijd maar ‘meer-meer’ moet zijn (of word ik nu toch echt ouder?).

Toch kriebelt het wel als ik om 5 uur de laatste plaat opleg om stiekem toch nog even door te halen en met een leuk clubje mensen de lichten te dimmen, liefst in een vage achteraf locatie die geen enkele normale ziel kent...en gewoon nog ff te gaan-gaan-gaan. Want morgen bestaat misschien niet en nu is het veeeel te gezellig! Toch?

Daarom kijk ik nu al uit om dit jaar weer terug te keren (met Nuno Dos Santos and friends) naar het Burning Man festival - www.burningman.com - waar 7 dagen lang in de woestijn van Nevada (USA) een ‘klein clubje’ van 40.000 mensen gewoon 24 uur lang PARTY op hun voorhoofd hebben geschreven en waar niets te gek is om te doen én te dragen en het besef van de normale wereld bij de poorten van het festival wordt achtergelaten. Sex, drugs and lots of rock n roll verblinden de bezoekers in een kleurrijke oase van vreemde doch vriendelijke mensen, die gek niet gek genoeg vinden en waar je urenlang geïnspireerd wordt door alles wat voor je neus beweegt en kruipt. Het is het enige festival waar het bizarre programma door het publiek zelf wordt samengesteld en niemand van tevoren weet wat er gaat gebeuren.

En het motto van Burning Man? Het leven is één groot feest, maar de slingers moet je zelf meebrengen. En slingers zijn er voldoende....toch?

Fotografie: www.elivoogt.com
Foto: James & Anne

More info: www.Jamesnidecker.hyves.nl

(source: James Nidecker)